Мөхәббәт һуғыштан көслөрәк: Юлия менән Владимир никахҡа ингән

Атап әйткәндә, Ростовта йәшәгән Юлия Костинаның «Хәтер китабы»нан өҙөк килтерелгәйне. Унда «Григорьев Владимир Леонидович - Мороз» бүлеге бар.

Китап өҫтөндә эшләгәндә (дистанцион!) йәштәр яҙмыштарының оҙаҡ йылдар бер-береһенә табан барыуын аңлай.

Сираттағы задание алдынан штурмовик үҙе менән бер тапҡыр ҙа осрашмаған ҡатынға тәҡдим яһай...«Быны ишетеү минең өсөн әле мөһим» - тип үтенә ул һәм «эйе!» тигән яуап ала. Владимир яраланған һәм госпиталгә эләккән.

«Мин яҙмышымды осраттым. Китаптың авторы Юлия Костина - минең буласаҡ ҡатыным! Был миңә йәшәргә көс бирә», - тип яҙҙы ул госпиталдән «БИ» хәбәрсеһенә.

Ростов телевидениеһында ла мөхәббәттең иҫ киткес тарихы тураһында сюжет күрһәтелгән...

Һәм бына финал: 2026 йылдың 3 июнендә Юлия менән Владимир Дондағы Ростовта ғаилә ҡорған һәм ике көндән Башҡортостанға, Владимирҙың тыуған яғына юлланған.

8 июндә Приют ҡасабаһындағы ирекмәндәр үҙәгендә улар менән «БИ» хәбәрсеһе һөйләште. Иң башта, туғандары нисек ҡабул итте, тип һораныҡ.

Владимир: «Йылы һәм алсаҡ ҡаршы алдылар, мин быға өйрәнмәгәнмен».

Юлия: «Мин Башҡортостанда тәүге тапҡыр, миңә бик оҡшаны, бында йышыраҡ килергә теләр инем».

Фотолар: яңы өйләнешкән парҙарҙың һәм авторҙың шәхси архивынан